Ünlü oyuncu Begüm Akkaya, yıllardır taşıdığı büyük acıyı ve suskunluğunu ilk kez bozdu. 2014 yılında yaşanan Norman Atlantic feribot faciasında denizde kaybolan babası Dr. Hakan Akkaya hakkında konuşan Akkaya, yas sürecini ve babasıyla kurduğu manevi bağı anlattı. Akkaya'nın, "Her denize girdiğimde ona sarılıyormuşum gibi geliyor," sözleri dinleyen herkesi derinden etkiledi.
Başarılı oyuncu, katıldığı bir programda, babasının bir mezarı olmamasının yarattığı boşluğu zamanla nasıl farklı bir anlama dönüştürdüğünü samimi bir dille paylaştı. Yıllar sonra gelen bu açıklamalar, büyük bir kaybın ardından hayata tutunmanın ve yası onurlandırmanın dokunaklı bir örneği oldu.
Norman Atlantic Faciasında Kaybolmuştu
Begüm Akkaya'nın babası Dr. Hakan Akkaya'nın trajik hikayesi, 2014 yılında Adriyatik Denizi'nde yaşanan Norman Atlantic feribot faciasıyla başladı. İtalya'ya doğru seyrederken Yunanistan'ın Patra Limanı'ndan ayrıldıktan kısa bir süre sonra feribotta büyük bir yangın çıkmıştı.
Yangın sonrası başlatılan tahliye çalışmaları sırasında Dr. Hakan Akkaya, altı Yunan vatandaşıyla birlikte bir filikaya binerek yanan gemiden ayrılmıştı. Ancak içinde bulundukları filika, fırtınalı denizde kayboldu ve o günden bu yana ne babasından ne de filikadaki diğer altı kişiden hiçbir haber alınamadı.
"Bir Toprağı Yok Diye Üzülüyordum, Artık Denizler Onun Mekânı"
Yaşadığı büyük kaybın ardından geçen yıllar sonra konuşan Begüm Akkaya, yas sürecinde geldiği noktayı şu sözlerle anlattı: "Biraz kabullendim. Babam çok özgürlükçü bir adamdı. İlk önce üzülüyordum, bir yeri yok, benim gidip dua edebileceğim bir toprağı yok diye ama sonra denizler özgürlüğü simgeliyor."
Babasının bir mezarı olmaması gerçeğiyle yüzleşirken acısını farklı bir kabullenişe evrilttiğini belirten Akkaya, "Aslında her deniz kenarına gittiğimde, her denize girdiğimde ona sarılıyormuşum gibi geliyor. Kendimi böyle inandırdım," diyerek babasının hatırasını denizle özdeşleştirdiğini ifade etti. Bu sözler, çözümsüz bir kaybın ortasında bulunan kişisel bir huzur arayışının en dokunaklı haliydi. Akkaya, "Bazı gerçeklerden kaçamıyor insan," diyerek yaşadığı acının ağırlığını da bir kez daha hatırlattı.
