Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, işveren tarafından işçiye yanlışlıkla yapılan fazla ödemenin geri istenebileceğine hükmetti. Daire, işverenin ekonomik ve sosyal açıdan daha güçlü, işçinin ise iyi niyetli ve zayıf konumda olduğu gerekçesiyle iade talebini reddeden mahkeme kararını bozdu. Karara göre işveren, borç olmadığı halde yapılan ödemenin yanlışlık sonucu gerçekleştiğini ispatlaması halinde paranın iadesini talep edebilecek.
İşveren fazla ödediği paranın iadesini istedi
Uyuşmazlık, daha önce işverene karşı alacak davası açan bir işçiye yapılan ödemelerden kaynaklandı. İşçinin açtığı alacak davası Yargıtay bozmasının ardından reddedildi ve karar kesinleşti. Kesinleşen dosyadaki bilirkişi raporunda ise işçiye olması gerekenden fazla ödeme yapıldığı belirlendi.
İşveren bunun üzerine fazla ödemenin geri verilmesini istedi ancak işçiden ödeme alamadı. Kurum, fazla ödenen tutarın tahsili amacıyla yeniden dava açarken işçi ise talebin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istedi.
İlk derece mahkemesi işvereni haksız buldu
İş Mahkemesi, aynı ücretle çalışan diğer işçilere de benzer oranlarda ücret artışı uygulandığını dikkate alarak işverenin fazla ödendiğini ileri sürdüğü tutarı geri isteme hakkının bulunmadığı sonucuna vardı. Bu gerekçeyle işverenin açtığı dava reddedildi.
İşveren kararı istinafa taşıdı ancak Bölge Adliye Mahkemesi de başvuruyu esastan reddetti. İstinaf mahkemesi, ödemeyi hatalı yapan işverenin ekonomik ve sosyal açıdan daha güçlü konumda bulunduğunu, işçinin ise aldığı paranın hakkı olduğunu düşünerek iyi niyetle hareket ettiğini değerlendirdi.
Yargıtay kararı bozdu
Dosyanın temyiz edilmesi üzerine inceleme yapan Yargıtay 9. Hukuk Dairesi ise alt derece mahkemelerinden farklı bir sonuca ulaştı. Dairenin 30 Mart 2026 tarihli, 2026/908 esas ve 2026/2771 karar sayılı kararında, uyuşmazlığın sebepsiz zenginleşme hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtildi.
Yargıtay, kesinleşmiş önceki dosyadaki bilirkişi raporuyla hesaplanan fazla ödeme tutarının hüküm altına alınması gerektiğini belirtti. İşverenin talebinin reddedilmesini hatalı bulan Daire, Bölge Adliye Mahkemesi kararını kaldırarak ilk derece mahkemesi kararını bozdu.
Yanlışlık ispatlanırsa ödeme geri istenebilecek
Kararın hukuki dayanağını Türk Borçlar Kanunu'nun sebepsiz zenginleşmeye ilişkin hükümleri oluşturuyor. TBK'nın 78'inci maddesine göre, borçlu olmadığı bir edimi kendi isteğiyle yerine getiren kişi, bunu kendisini borçlu sanarak yaptığını ispatlaması halinde verdiğini geri isteyebiliyor.
Bu nedenle karar, işverenin işçiye yaptığı her fazla ödemeyi koşulsuz olarak geri alabileceği anlamına gelmiyor. İadenin talep edilebilmesi açısından ödemenin gerçekten borç olmadığı halde ve bir yanılma sonucu yapıldığının ortaya konulması önem taşıyor.
İşçinin iyi niyetli olması tek başına yeterli görülmedi
Bölge Adliye Mahkemesi, işçinin fazla ödemenin kendisine ait olduğunu düşünerek iyi niyetle kabul etmesini ve işveren karşısındaki ekonomik konumunu iade talebinin reddi açısından değerlendirmişti. Yargıtay ise somut olayda bu gerekçeleri, hatalı ödemenin geri istenmesini engellemek için yeterli bulmadı.
Daire ayrıca Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 5 Aralık 1984 tarihli kararına atıfta bulundu. Bu içtihatta herhangi bir hukuki işleme dayanmayan salt hatalı ödemelerin sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde geri istenebileceği kabul edilmişti.
Karar bordro ve ücret ödemelerini yakından ilgilendiriyor
Karar özellikle ücret, ücret farkı ve benzeri işçilik alacaklarının hesaplanmasında yanlışlıkla fazla ödeme yapılması halinde ortaya çıkabilecek uyuşmazlıklar açısından önem taşıyor. İşverenin hesaplama veya tahakkuk hatası nedeniyle borçlu olmadığı bir bedeli ödediğini ortaya koyabilmesi durumunda, geri ödeme talebi sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanabilecek.
Bununla birlikte Yargıtay'ın kararı somut bir uyuşmazlığa ilişkin. Bu nedenle her fazla ödeme vakasında ödemenin nedeni, tarafların hukuki durumu, hatanın niteliği ve ispat koşulları ayrıca değerlendirilmek zorunda olacak.