Apple’ın yeni iPhone 17 serisi tüm dünyada satışa sunuldu. Ancak Tenscope’un 2025 Affordability Index (Satın Alınabilirlik Endeksi) raporuna göre Türkiye, yeni iPhone’un en pahalı satıldığı ülke konumunda. Türkiye’de ortalama maaşla çalışan bir kişinin iPhone 17’nin standart modelini (107.999 lira) alabilmesi için yemeden içmeden tam 89 gün çalışması gerekiyor. Bu süre yaklaşık üç aya denk geliyor ve küresel ortalamanın (26 gün) çok üzerinde.
Satışa çıktığı ilk gün mağazalarda uzun kuyrukların oluştuğu iPhone 17, fiyatı ve alım gücü arasındaki uçurumu bir kez daha gündeme taşıdı. Analizde 256 GB depolama alanına sahip temel model baz alınırken, ABD’de aynı modelin fiyatı 1.099 dolar olarak belirlendi.
Küresel Karşılaştırma: İsviçre 3 Gün, ABD 4 Gün
Rapora göre iPhone 17 Pro almak için gereken çalışma süresi ülkeler arasında büyük farklılık gösteriyor. İsviçre’de bir vatandaş yalnızca 3 gün, ABD’de 4 gün, Almanya’da 5 gün çalışarak bu cihaza sahip olabiliyor. Fransa’da bu süre 6 gün, Portekiz’de ise 24 gün. Türkiye ise 89 günlük süreyle dünya ortalamasının oldukça üzerinde yer alıyor.
Daha çarpıcı bir örnek ise Hindistan’dan geliyor. Hindistan’da bir vatandaşın iPhone 17 Pro’yu alabilmesi için tam 160 gün çalışması gerekiyor. Bu tablo, en yüksek ve en düşük süreler arasında 51 katlık dev bir fark bulunduğunu ortaya koyuyor.
Ekonomik Uçurum Teknolojiye Erişimi Zorlaştırıyor
Uzmanlar, Tenscope’un raporunu değerlendirirken küresel gelir eşitsizliğinin teknoloji ürünlerine erişimde belirleyici rol oynadığını vurguluyor. Gelişmiş ülkelerde birkaç gün içinde satın alınabilen bir teknoloji ürünü, gelişmekte olan ülkelerde aylarca çalışmayı gerektiriyor. Türkiye’de iPhone 17 fiyatlarının yüksekliği, döviz kuru dalgalanmaları ve vergilendirme politikaları bu tabloyu ağırlaştıran başlıca nedenler arasında gösteriliyor.
Analistler, akıllı telefonların günlük yaşamda neredeyse zorunlu hale gelmesine rağmen, gelir seviyesi düşük ülkelerde bu tür ürünlerin “lüks” sınıfında kalmaya devam edeceğine dikkat çekiyor. iPhone 17’nin Türkiye fiyatı ve alım gücü arasındaki uçurum, ekonomik göstergeler ile teknolojiye erişim arasındaki bağı bir kez daha gözler önüne seriyor.