Çorum'un İskilip ilçesinde uzun yıllar eğitim camiasına hizmet eden ve dün hayatını kaybeden Türkçe Öğretmeni Aslan Köse'nin vefatı büyük üzüntü yarattı. İskilip Belediye Başkanı İsmail Çizikci'nin, merhum öğretmeni için kaleme aldığı duygu yüklü veda mesajı ise çok sayıda vatandaşın duygulanmasına neden oldu.
Başkan Çizikci, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda çocukluk yıllarından başlayarak Aslan Köse ile yaşadığı anıları anlattı. Öğretmenine duyduğu saygı ve sevgiyi dile getiren Çizikci, şu ifadeleri kullandı:
"Şehir merkezinde yıkılan o güzel ortaokulumuzun önünden her geçtiğimde, çocukluğumuzun hatıraları gözümün önünden bir film şeridi gibi geçer. O hatıraların en kıymetlilerinden biri de bugün ebediyete uğurladığımız Aslan Hocamızdır.
Ortaokul ikinci sınıfa başlamadan önce okulun bahçesinde top oynarken ilk kez Aslan Hocamızla karşılaşmıştık. Sert görünüşüyle okulun kapısından çıkıp, 'Gelmeyim oraya, burada top oynamak yasak!' diye seslendiğinde duvardan atlayıp kaçmıştık. Çocukluk işte…
Daha sonra yine bir gün top oynarken bizi yanına çağırdı. Çağırmasına rağmen gitmeye çekinmiştik. Gülümseyerek, 'Neden benden kaçıyorsunuz?' diye sormuştu. Biz de, 'Öğretmenim, biz futbol oynuyoruz, siz bize basketbol oynatmak istiyorsunuz.' demiştik. Böylece ilk diyaloğumuz başlamıştı.
Onun öğrencisi olan her çocuk gibi biz de emeğini, disiplinini ve unutulmaz izlerini taşıyoruz. Bir keresinde Türkçe dersinden 7 aldığım için, 'Neden daha yüksek almadın?' diye kızdığını hâlâ hatırlarım. O günlerin öğretmenleri öğrencisinin başarısını kendi başarısı, eksikliğini de kendi eksikliği sayardı.
Bir gün Türkçe dersinde herkesin bir şiir ezberlemesini istemişti. Ben de rahmetli anneannemin bana öğrettiği Tevfik Fikret'in şu dizelerini okumuştum:
Çiğnendi yeter varlığımız cehl ile kahre,
Doğrandı mübarek vatanın bağrı sebepsiz.
Birlikte bugün bulmalıyız derdine çare,
Can kardeşi, kan kardeşi, şan kardeşiyiz biz.
Millet yoludur, hak yoludur tuttuğumuz yol;
Ey hak yaşa, ey sevgili millet yaşa, var ol!
Şiiri dinledikten sonra önce şaşırmış, ardından 'Bunu kim öğretti sana?' diye sormuştu. 'Anneannem öğretti hocam.' dediğimde ise hayretini gizleyememişti. Belki de o gün, bir öğrencisinin hafızasında yalnız derslerin değil, aile büyüklerinin ve kültürün de ne kadar önemli bir yer tuttuğunu görmüştü.
Yıllar geçti… Okullar bitti, herkes kendi yoluna gitti. Ancak hocamıza duyduğumuz saygı ve sevgiden hiçbir şey eksilmedi. Ne zaman karşılaşsak elini öper, hâlini hatırını sorar, eski günleri yâd ederdik. Takılmadan da duramazdık: 'Hocam, dayak atmadığınız öğrenciniz var mı?' diye sorduğumuzda yüzündeki tebessümü görmek her şeye değerdi.
Vefat haberini aldığımda içim sızladı. Çocukluğumuza, gençliğimize ve hayatımıza yön veren öğretmenlerimizi, büyüklerimizi birer birer ebediyete uğurluyoruz. Onlar gidiyor ama bıraktıkları izler, yetiştirdikleri insanlar ve öğrettikleri değerler yaşamaya devam ediyor.
Aslan Hocamızın bu memleketin çocuklarında büyük emeği vardır. Yetiştirdiği her öğrencide, dokunduğu her hayatta bir hatırası, bir izi kalmıştır.
Ebediyete irtihal etmiş tüm öğretmenlerimizi rahmet ve minnetle anıyor, bugün de Aslan Hocamızı son yolculuğuna uğurluyoruz.
Mekânınız cennet, makamınız âli olsun hocam. Hakkınızı helal edin. Sizleri daima saygı, sevgi ve güzel hatıralarla hatırlayacağız."