Roma ve Bizans dönemlerinde “Pimolisene” adıyla anılan ilçe, özellikle ticaret yolları üzerindeki konumuyla öne çıktı.
Bu dönemde bölge, geçişleri kontrol altına almak ve vergi düzenini sağlamak amacıyla müstahkem hale getirildi. Kızılırmak kıyısındaki eski yerleşimin kuzeydoğusundaki kayalık alanlar savunma amacıyla kullanılarak adeta doğal bir kale işlevi gördü.
1075 yılında Türk egemenliğine giren Osmancık, Oğuzların Alayuntlu boyuna mensup Sorgun Oymağı Beyi Şerafettin Osman Gazi’nin bölgeye yerleşmesiyle yeni bir kimlik kazandı. Beyin adını taşıyan yerleşim, bu süreçte “Sorgun” olarak da anıldı ve çevre bölgelerin yönetim merkezi haline geldi.
1177’de Danişmentlilerin yıkılmasıyla Anadolu Selçuklu Devleti’nin hakimiyetine giren Osmancık, 14. yüzyılın sonlarında Yıldırım Bayezid döneminde Osmanlı topraklarına katıldı. İdari yapıda zaman içinde değişiklikler yaşayan ilçe; 1423’te Amasya’ya, 1596’da Çorum Sancağı’na, 1864’te yeniden Amasya’ya bağlandı. Cumhuriyet’in ilanının ardından 1924 yılında Çorum’un ilçesi oldu.
Tarihi İpek Yolu üzerinde yer alması, Osmancık’ın yüzyıllar boyunca ticaret ve ulaşım açısından önemini artırdı. Anadolu’nun kuzeyinde Asya ile Avrupa’yı bağlayan bu güzergâh, ilçeyi önemli bir geçiş noktası haline getirdi.
İlçenin ortasından geçen Kızılırmak, Osmancık’ın sosyal ve ekonomik hayatında belirleyici rol oynarken, bölgede yer alan Koyunbaba Köprüsü, Koyunbaba Türbesi, Akşemseddin Camii, İmaret Camii, Kandiber Kalesi ve Baltacı Mehmet Paşa Çeşmesi gibi tarihi yapılar da ilçenin turizm potansiyelini güçlendiriyor.
Bugün Osmancık, sahip olduğu tarihî miras ve doğal güzelliklerle Anadolu’nun dikkat çeken turizm merkezlerinden biri olmayı sürdürüyor.