Adana’nın Kozan ilçesinde başlayan bir tahliye anlaşmazlığı, Yargıtay’ın dikkat çeken bir kararına dönüştü. Ev sahibi, 2020’de aylık 4.750 TL’ye kiraya verdiği evini 3 yıl sonra “ihtiyaç” gerekçesiyle geri almak istedi ancak kiracı evi boşaltmayınca süreç mahkemeye taşındı.
Yerel mahkeme ev sahibinin talebini haklı buldu ve tahliye kararı verdi. Ancak kiracının kararı temyiz etmesi, dosyayı Yargıtay’ın önüne getirdi. Bu noktadan sonra süreç beklenenden farklı bir yola girdi.
5 Yıllık Sözleşme Tamamlanmadan Tahliye Davası Açıldı
Dosyada yer alan bilgilere göre taraflar 15 Ağustos 2020’de 5 yıllık kira sözleşmesi imzaladı. Aradan 3 yıl geçtikten sonra ev sahibi kendi ihtiyacını gerekçe göstererek evi geri almak istedi. 1 Aralık 2023’te açılan tahliye davası sırasında kira bedeli 9.000 TL’ye yükselmişti.
Yerel mahkeme, UYAP sorgusunda ev sahibinin başka bir taşınmazının olmadığını tespit etti ve ihtiyacın “samimi ve gerçek” olduğuna hükmetti. Bu da tahliye kararının temel dayanağı oldu. Ancak kiracı bu karara itiraz ederek temyiz yolunu seçti.
Adalet Bakanlığı Süreci İnceledi: “Dava Usulüne Aykırı”
Temyiz aşamasında dosya Adalet Bakanlığı’nın da önüne geldi. Bakanlık değerlendirmesinde tahliye davasının kira sözleşmesinin süresi dolmadan açıldığını ve bunun usule aykırı olduğunu ifade etti. Bu nedenle kararın “kanun yararına bozulması” gerektiğini belirtti.
Bu değerlendirme, dosyanın seyrini değiştiren önemli bir aşama oldu. Çünkü tahliye davalarında sözleşme süresi, ihtiyaç iddiasının bile önüne geçebilen kritik bir unsur kabul ediliyor.
Yargıtay’dan Emsal Niteliğinde Bozma Kararı
Yargıtay incelemesinde kira sözleşmesinin 15 Ağustos 2020 başlangıç tarihli ve 5 yıllık olduğunun altı çizildi. Ev sahibi tarafından açılan tahliye davasının ise 1 Aralık 2023’te, yani sözleşme süresi tamamlanmadan açıldığı tespit edildi.
Bu nedenle Yargıtay, Adana 9. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin tahliye kararını 9 Eylül 2025 tarihli hükümle bozdu. Kararın emsal niteliği taşıdığı belirtilirken, benzer uyuşmazlıklarda yol gösterici olması bekleniyor. Kararda ihtiyaç nedeniyle tahliye davasının belirli süreli sözleşmelerde ancak sözleşme bitiminde açılabileceği net şekilde vurgulandı.
Bu Karar Kiracılar ve Ev Sahipleri İçin Ne İfade Ediyor?
Yargıtay’ın bu bozma kararı, özellikle uzun süreli kira sözleşmesi imzalayan taraflar için kritik bir mesaj taşıyor. Ev sahibi ihtiyacını samimi şekilde ortaya koysa bile, sözleşme bitmeden tahliye davası açılamıyor.
Bu durum kiracılar açısından güvenli bir alan yaratırken ev sahipleri için sürecin daha uzun, daha sınırlı bir hukuki çerçeveye oturmasına yol açıyor. Kısacası, sözleşme devam ederken tahliye beklentisi artık çok daha zayıf hukuki dayanaklara sahip.
Uyuşmazlıkların Yükseldiği Bu Dönemde Kararın Etkisi
Türkiye’de kira krizinin büyüdüğü, uyuşmazlıkların arttığı bu dönemde Yargıtay’ın verdiği karar hem hukuki hem toplumsal açıdan geniş bir karşılık buluyor. Ev sahipleri kendi ihtiyaçlarını öne sürerken kiracılar ekonomik koşulların baskısı altında hayatlarını sürdürmeye çalışıyor.
Bu karar, zor zamanlardan geçen binlerce kiracı-ev sahibi ilişkisine yeni bir sınır çiziyor. İnsanların yaşam alanı, geçim derdi ve hukuki hakları bir kez daha aynı masada buluşmuş durumda. Kararın yankılarının uzun süre devam etmesi bekleniyor.